Dwunastomiesięczne badanie fazy III nad pasireotidem w chorobie Cushinga AD 4

Panel A pokazuje średni poziom wolnego kortyzolu w moczu w punktach czasowych do 12 miesiąca w zależności od grupy dawkowania; zmiana od linii podstawowej do miesięcy 6 i 12 była znacząca zarówno dla grupy 600 ?g (P <0,001) i grupy 900 ?g (P <0,001). Linia przerywana przedstawia górną granicę prawidłowego zakresu (ULN), która wynosi 145 nmoli na 24 godziny. Średnia procentowa zmiana poziomu kortyzolu w moczu od wartości wyjściowych do 6 miesiąca wyniosła -27,5% (95% CI, -55,9 do 0,9) w grupie 600 ?g i -48,4% (95% CI, -55,6 do -40,2) w grupie 900 ?g; odpowiednie zmiany od wartości wyjściowych do 12 miesięcy wynosiły -41,3% (95% CI, -66,0 do -16,6) i -54,5% (95% CI, -65,2 do -43,7). Mediana procentowej zmiany poziomu kortyzolu w moczu wyniosła -47.9% (95% CI, -74,1 do -40,7) w grupie 600 ?g i -47,9% (95% CI, -66.9 do -35,5) w 900- ?g grupa w miesiącu 6 i -67.6% (95% CI, -72,7 do -42,4) i -62,4% (95% CI, -78,7 do -35,5), odpowiednio w 12. miesiącu. I słupki wskazują błędy standardowe. Panel B pokazuje odsetek pacjentów, u których poziom moczu w moczu był niższy lub równy ULN w 6. miesiącu, podzielony na kategorie w zależności od tego, czy hiperkortyzolemia na początku badania była łagodna (poziom kortyzolu wolny od moczu,> 1,5 do 2 razy niż górna granica normy), umiarkowany ( > 2 do 5 razy w stosunku do ULN) lub poważne lub bardzo poważne (> 5-krotność górnej granicy normy). W 12. miesiącu 13% (95% CI, 6 do 21) pacjentów w grupie 600 ?g i 25% (95% CI, 16 do 35) osób z grupy 900 ?g miało poziomy kortyzolu wolne od moczu w; poniżej górnej granicy normalnego zakresu. U 20 z 36 pacjentów ze znormalizowanym poziomem kortyzolu w moczu w 6. miesiącu stężenia pozostały prawidłowe w 12. miesiącu. Pacjenci, których dawkę zmniejszono do 300 ?g dwa razy na dobę (5 pacjentów) lub 600 ?g dwa razy na dobę (6 pacjentów) nadal mieli normalne poziomy kortyzolu bez moczu. Częściową kontrolę nad hiperkortyzolem osiągnięto u 18% i 13% pacjentów w grupach 600 ?g i 900 ?g w 6. miesiącu oraz 16% i 3% w 12. miesiącu. Pacjenci z niższymi wyjściowymi poziomami kortyzolu bez moczu (?5-krotnością górnej granicy prawidłowego zakresu) mieli wyższy wskaźnik odpowiedzi (Figura 2).
Zmniejszenie średniego poziomu kortyzolu w moczu było szybkie i trwałe (ryc. 2 i Dodatek dodatkowy). Spośród 72 pacjentów z niekontrolowanym hiperkortyzolem w 1. i 2. miesiącu, hiperkortyzolizm pozostawał niekontrolowany u 66 pacjentów (92%) w 6. miesiącu iu 64 pacjentów (89%) w 12. miesiącu.
Kortykotropina w osoczu i surowica oraz kortyzol ślinowy
Średnia zawartość kortykotropiny w osoczu oraz poziom kortyzolu w surowicy i ślinie zmniejszyły się od wartości wyjściowych do 12 miesięcy w obu grupach dawek. W ogólnej populacji średnia zmiana procentowa rano w surowicy na poziom kortyzolu wynosiła -7,4% (95% CI, -13,4 do -1,5) i -13,4% (95% CI, -19,7 do -7,0) w miesiącach 6 i 12 , odpowiednio. Średnia zmiana procentowa poziomu kortyzolu w ślinie o północy wyniosła -3,7% (95% CI, -32,5 do 25,1) i -12,4% (95% CI, -32,5 do 7,6) odpowiednio w 6. i 12. miesiącu. Średnia zmiana procentowa poziomu kortykotropiny w osoczu wynosiła -12.8% (95% CI, -20,1 do -5,4) i -16,9% (95% CI, -27,0 do -6,8) odpowiednio w miesiącach 6 i 12.
Symptomy i objawy
Ryc. 3. Ryc. 3. Zmiany w objawach i objawach choroby Cushinga i niewydolności moczu (UFC) w czasie w ogólnej populacji badania. Panel A pokazuje skurczowe ciśnienie krwi, ciśnienie rozkurczowe panelu B, triglicerydy panelu C, cholesterol LD o niskiej gęstości panelu D (LDL), masę ciała panelu E i ocenę jakości życia panelu F (FQoL). HRQoL mierzono za pomocą kwestionariusza CushingQoL (w którym wyniki mieszczą się w zakresie od 0 do 100, przy czym wyższe wyniki wskazują na lepszą jakość życia). Liczba pacjentów uwzględnionych w analizach średnich poziomów UFC w różnych punktach czasowych była następująca: 153 na początku badania, 144 na miesiąc, 132 na 2 miesiące, 131 na 3 miesiące, 123 na 4 miesiące, 116 na 5 miesięcy, 111 na 6 miesięcy, 93 w wieku 9 miesięcy i 77 w wieku 12 miesięcy. Odpowiednia liczba pacjentów uwzględnionych w analizach średnich wartości objawów, objawów i jakości życia jest pokazana poniżej każdego wykresu. I słupki wskazują błędy standardowe zarówno dla poziomu UFC, jak i objawów klinicznych. Aby przeliczyć wartości triglicerydów na mg na decylitr, podziel przez 0,01129. Aby przeliczyć wartości dla cholesterolu LDL na mg na decylitr, podziel przez 0,02586.
Ponieważ poziom kortyzolu w moczu zmniejszył się, poprawa kliniczna była widoczna w 6 miesiącu (patrz dodatek dodatkowy) i 12 miesięcy (ryc. 3). Średnie zmiany od wartości początkowej do 12 miesiąca były następujące: skurczowe ciśnienie krwi, -6,1 mm Hg (95% CI, -9,8 do -2,4, P = 0,03); rozkurczowe ciśnienie krwi, -3,7 mm Hg (95% CI, -6,2 do -1,2, P = 0,03); trójglicerydy, -2 mg na decylitr (-0,2 mmol na litr) (95% CI, -27 do 0 mg na decylitr [-0,3 do 0,0 mmol na litr]); Cholesterol LDL, -15 mg na d
[hasła pokrewne: stomatolog włocławek, psycholog Kraków, Trychologia Wrocław ]
[hasła pokrewne: polstarter, halp szczecin, domat nysa ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Dwunastomiesięczne badanie fazy III nad pasireotidem w chorobie Cushinga AD 4

  1. Mia pisze:

    może powodować powikłania, niezależnie od doświadczenia lekarza

  2. Wiktoria pisze:

    Article marked with the noticed of: olej kukurydziany[…]

  3. Józef pisze:

    Mam obsesję punkcie potworności jaką jest tętniak mózgu.

  4. Mieszko pisze:

    [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: psychoterapeuta katowice[…]

  5. The China Wall pisze:

    Ludzie są chronicznie zmęczeni

  6. Tymoteusz pisze:

    [..] Odniesienie w tekscie do dygestorium[…]

  7. 57 Pixels pisze:

    U mnie pojawił się nie jeden włókniak