Przebieg napadów padaczkowych po leczeniu torbielowatym czesc 4

Pacjentów podzielono na trzy podgrupy w zależności od liczby torbieli: z pojedynczą torbielą w miąższu mózgu, z dwoma do siedmiu torbieli i z więcej niż siedmioma cystami. W grupie pacjentów z ponad 7 torbielami występowały duże różnice w liczbie cysticerci, od ośmiu do nielicznych. Do celów analizy statystycznej uznano, że te, które mają zbyt dużo cyst do zliczenia, mają osiem torbieli (co zmniejszyło odchylenie wokół średniej grupy). Ewolucję neurocysterozy w każdej grupie mierzono, obliczając zarówno średnie zmniejszenie całkowitej liczby torbieli, jak i odsetek pacjentów bez cysticerci, co wykazano w kolejnych tomografach komputerowych. Policzono także liczbę torbieli, które pozostawiły trwałe, zwapniałe ziarniniaki po zniknięciu cysticerci. Analiza statystyczna
Ewolucja, liczba i charakterystyka napadów padaczkowych i miąższu pęcherzyków mózgowia zostały porównane w obrębie i pomiędzy grupami w różnych okresach obserwacji. Wyniki uzyskane przed i po leczeniu torbielowatym analizowano za pomocą sparowanego t-testu i nieparametrycznego testu rangowanej liczby Wilcoxona. Porównania między grupą a innymi grupami przeprowadzono za pomocą testu t dla niezależnych próbek i nieparametrycznego testu U Manna-Whitneya. Porównania w obrębie grup przeprowadzono za pomocą jednokierunkowej analizy wariancji i nieparametrycznego równoważnego testu Kruskala-Wallisa. Ilości szans i przedziały ufności 95 procent uzyskano metodą analizy regresji logistycznej. Wszystkie wartości P równe 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną.31 32 33
Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wąglika miąższowego mózgu u 240 pacjentów z padaczką * Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka padaczki u 240 pacjentów z móżdżkiem Wrzodziejące wągrzyca * W badaniu tym 240 pacjentów z epilepsją przestrzegało średniej ( . SE) na poziomie 92 . 7 miesięcy, na ogół 22.157 miesięcy obserwacji. 118 pacjentów otrzymujących leczenie torbielowate albendazolem, prazykwantelem lub obydwoma (grupa 1) miało średnio 11,3 . 2,0 napadów rocznie w ciągu średnio 56 . 6 miesięcy przed leczeniem. Po leczeniu średnia liczba torbieli zmniejszyła się z 5,0 . 0,3 do 0,9 . 0,2, czyli o 82% (Tabela 1). Średnia liczba napadów zmniejszyła się do 0,6 . 0,1 na rok, zmniejszenie liczby napadów o 10,7 rocznie (P <0,001, przedział ufności 95%, 6,4 do 15,0), przy 95-procentowym spadku liczby napadów w średnim okresie obserwacji do 44 . 3 miesiące (tabela 2). Pod koniec badania 64 pacjentów w grupie (54 procent) było wolnych od napadów, aw większości przypadków napady zatrzymały się wkrótce po rozpoczęciu leczenia torbielowatego, tak że poprawa została przypisana raczej eliminacji cysticerci miąższu niż dostosowanie leczenia przeciwpadaczkowego.
49 pacjentów z nieleczonymi zmianami i bez zapalenia wokół cyst (grupa 2) miało średnio 10,9 . 3,0 napadów rocznie w ciągu 84 . 14 miesięcy obserwacji. U tych pacjentów średnia liczba torbieli miąższowych wzrosła o 15 procent, z 4,0 . 0,5 do 4,6 . 0,8. Średnia liczba napadów nie różniła się istotnie u większości pacjentów w okresie obserwacji pomimo korekt w schemacie leczenia przeciwpadaczkowego.
U 58 pacjentów z torbielami i stanem zapalnym, którzy nie otrzymali leczenia torbielowatego (grupa 3), średnio 7,5 . 1,0 napadów rocznie w średnim okresie 36 . 7 miesięcy przed rozpoznaniem miażdżycowej wągrzycy
[hasła pokrewne: apopatram cena, domat nysa, zaberd ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Przebieg napadów padaczkowych po leczeniu torbielowatym czesc 4

  1. Diana pisze:

    Boli mnie ostanio brzuch strasznie.

  2. Rozalia pisze:

    [..] Artukul zawiera odniesienia do tresci: schodołaz osobowy[…]

  3. Kingfisher pisze:

    Te owsiki to takie cholerstwo