Randomizowane porównanie strategii zmniejszania leczenia w łagodnej, długotrwałej astmie ad 7

Dwa z 14 zdarzeń występujących podczas okresu leczenia (1 zaostrzenie astmy i spadek szczytowej szybkości przepływu wydechowego) zostały ocenione jako prawdopodobnie związane z badanym lekiem; wydarzenie (pieczenie w jamie ustnej i zaostrzenie gardła) zostało uznane za zdecydowanie powiązane; 11 wydarzeń uznano za niepowiązanych; a dla zdarzenia (depresja) rola badanego leku była niejasna. Dyskusja
Aktualne wytyczne leczenia astmy zalecają ciągłą ocenę kontroli astmy przez lekarzy i pacjentów oraz obniżenie terapii do minimum wymaganego do utrzymania takiej kontroli.1-3 Chociaż strategia terapii zstępującej jest oczywista – zmniejszyć dawkę wziewną kortykosteroidy4-11 – u pacjentów otrzymujących duże dawki wziewnych kortykosteroidów, terapię skojarzoną lub obie te metody, strategie stopniowego zmniejszania dawki u pacjentów, u których astma została skutecznie opanowana za pomocą konwencjonalnych dawek wziewnego kortykosteroidu, nie zostały dobrze zdefiniowane.
Opisujemy wpływ leczenia odstawiennego na leczenie lekiem montelukastem leukotrienowym lub flutikazonem raz na dobę oraz salmeterolem u pacjentów z łagodną astmą, dobrze kontrolowaną za pomocą flutykazonu podawanego dwa razy na dobę. Te strategie zostały wybrane do oceny, ponieważ niektórzy pacjenci mogą preferować doustne, niesteroidowe leki (montelukast) lub lek podawany raz na dobę (fluticasone plus salmeterol) do leku wziewnego podawanego dwa razy na dobę (flutikazon). Zastosowaliśmy złożoną definicję niepowodzenia leczenia, która obejmowała siedem ogólnych miar kontroli astmy.15,30,3 Nasze wyniki wskazują na różnicę w odsetku niepowodzeń leczenia u pacjentów otrzymujących montelukast (30%) oraz u pacjentów otrzymujących flutykazon dwa razy na dobę lub raz dziennie Flutikazon plus salmeterol (20%). Chociaż flutykazon z salmeterolem został zatwierdzony przez Food and Drug Administration do podawania dwa razy dziennie, rozszerzenie oskrzeli przez 24 godziny u pacjentów z łagodną astmą jest uzasadnieniem jego stosowania raz dziennie u tych pacjentów.
Inne wyniki pomiarów – w tym FEV1 przed podaniem rozszerzającego się osocza, kontrola astmy mierzona zgodnie z kwestionariuszem kontroli astmy i liczba nocnych przebudzeń – również faworyzowały flutikazon i flutikazon plus salmeterol w stosunku do montelukastu, chociaż różnice te mogą nie mieć znaczenia klinicznego. Wyniki te są zgodne z niedawnym badaniem przeprowadzonym przez Sorkness i wsp.32, porównującym te trzy schematy u dzieci, z wyjątkiem wpływu na czynność płuc. Odkryliśmy, że flutikazon i flutikazon plus salmeterol mają podobny wpływ na czynność płuc u dzieci i dorosłych, podczas gdy Sorkness i in. stwierdzili, że flutikazon jest lepszy od leku skojarzonego u dzieci, choć w dłuższym okresie obserwacji.
Nasze wyniki dotyczące złożonego wyniku post-hoc z dobrze kontrolowaną astmą23 są również zgodne z wynikami innych badań: około 10% więcej pacjentów zostało sklasyfikowanych jako dobrze kontrolowana astma co tydzień podczas obserwacji w grupie flutikazonu i flutykazonu plus grupa salmeterolu niż w grupie montelukastu (ryc. B w dodatku uzupełniającym)
[podobne: molsidomina, enea międzychód, histigen ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Randomizowane porównanie strategii zmniejszania leczenia w łagodnej, długotrwałej astmie ad 7

  1. Pogue pisze:

    mają podpisaną umowę z NFZ na pełną refundację takiego zabiegu? 

  2. Mad Jack pisze:

    [..] Odniesienie w tekscie do sklepy z okularami[…]

  3. Karolina pisze:

    Zrobiłem to badanie.