Wstrzykniecie limfatyczne autoantygenu w cukrzycy typu 1

Resztkowe wydzielanie insuliny zmniejsza powikłania i poprawia jakość życia u pacjentów z cukrzycą typu 1. Jednak brakuje skutecznych interwencji w celu zachowania pozostałych funkcji komórek beta. Terapia oparta na antygenach wymaga odpowiedniej prezentacji limfocytom T. Leczenie terapią opartą na antygenach za pomocą dekarboksylazy kwasu glutaminowego (GAD65) było zachęcające, ale niewystarczająco skuteczne.1 Aby uczynić prezentację antygenu GAD65 komórkom T w węzłach chłonnych bardziej skutecznymi, niż wcześniej opisano, 2,3 obecnie podajemy podawanie autoantygenu GAD65 bezpośrednio do pachwinowego węzła chłonnego, a nie podskórnie. Dodaliśmy także doustną terapię witaminą D jako potencjalny modulator immunologiczny, chociaż jedno badanie wykazało, że funkcja komórek beta nie została zachowana u pacjentów, którzy otrzymywali witaminę D4. DIAGNOD-1 (GAD-Alum [Diamyd] podany w węzłach chłonnych w połączeniu z witaminą D w cukrzycy typ u 1, numer ClinicalTrials.gov, NCT02352974), pilotażowe badanie kliniczne o otwartym oznaczeniu, obejmowało sześciu dorosłych pacjentów w wieku 20 do 22 lat wieku i chorował na cukrzycę przez mniej niż 6 miesięcy. Wszyscy pacjenci byli przeciwciałem przeciwko GAD65 i mieli poziomy peptydu C na czczo większe niż 0,12 nmola na litr (0,36 ng na mililitr). Otrzymano zastrzyk 4 ?g formułowanego glinu GAD65 (ałun GAD) do pachwinowej gruczołu limfatycznego pod bezpośrednim przewodnictwem ultrasonograficznym, a następnie dwie donosowe iniekcje przypominające w odstępach 1-miesięcznych. Każdy pacjent otrzymał również witaminę D (kalcyferol) w roztworze doustnym (2000 j. Na dzień) przez 4 miesiące, rozpoczynając miesiąc przed pierwszym wstrzyknięciem glinu GAD. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badanie zostało zatwierdzone przez komitet ds. Etyki badań na Uniwersytecie Linköping w Linköping w Szwecji oraz przez agencję produktà ³w medycznych w Uppsali w Szwecji. Funkcję beta-komórek oszacowano w testach tolerancji mieszanych posiłków. Funkcję immunologiczną oceniano za pomocą testów proliferacji komórkowej, cytometrii przepływowej i pomiaru poziomów cytokin za pomocą zaawansowanych technik (Bio-Rad i Luminex) i autoprzeciwciał GAD65, w tym podklas. Rysunek 1. Ryc. 1. Zmiany poziomu peptydu C i hemoglobiny glikowanej oraz dawki insuliny w funkcji czasu.Panel A pokazuje poziomy peptydu C na czczo i średni obszar pod krzywą (AUC) poziomu peptydu C w surowicy u sześciu pacjentów po teście tolerancji na mieszany posiłek. Panel B pokazuje, że poziom glikowanej hemoglobiny zmniejszał się z czasem. Panel C pokazuje, że zapotrzebowanie na insulinę zmniejszyło się z czasem. Panel D pokazuje znormalizowane AUC peptydu C u pacjentów w badaniu DIAGNODE-1 w porównaniu z podobnymi populacjami pacjentów, którzy otrzymywali placebo lub aktywną interwencję immunologiczną za pomocą podskó rnej glinki GAD (dekarboksylaza kwasu glutaminowego w formie glinu) lub anty-CD3 przeciwciała monoklonalne. Nie było widocznych działań niepożądanych związanych z leczeniem, z wyjątkiem łagodnych przemijających reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Stężenie na czczo i maksymalne stymulowane poziomy peptydu C od wartości wyjściowej do 6 miesięcy nie zmniejszyły się u sześciu pacjentów. Po 15 miesiącach średni obszar pod krzywą poziomu peptydu C w surowicy pozostawał stabilny u czterech pacjentów, ze wzrostem o 34% na poziomie peptydu C na czczo (Figura 1A). Poziom glikowanej hemoglobiny (Figura 1B) i dawka insuliny (Figura 1C) u każdego pacjenta uległy zmniejszeniu. Immunologiczne markery wykazywały podwyższenie regulacji limfocytów T pomocniczych typu 2 (Th2), ze stopniowym wzrostem markerów Th2 (np. Interleukiny-13 i interleukiny-5) po każdym wstrzyknięciu GAD-a i zmniejszeniu limfocytów T pomocniczych typu ( Th1) (np. Interferon-? i czynnik martwicy n owotworów ?) wraz z objawami zwiększonej regulacji limfocytów T (np. Wzrost poziomu interleukiny-2 i interleukiny-10) po 15 miesiącach. Bezpośrednie wstrzyknięcie GAD-ałunu do węzła chłonnego po podaniu doustnej witaminy D było związane z zachowaniem resztkowej funkcji komórek beta u sześciu pacjentów z cukrzycą typu 1, w porównaniu z historycznie dobranymi pacjentami z cukrzycą typu 1, którzy otrzymali witaminę D samodzielnie4 lub, w innych próbach interwencji immunologicznej, 3,5 placebo. Nasze wyniki wydają się być podobne do obiecujących wyników obserwowanych u pacjentów, którzy otrzymali inne interwencje immunologiczne z placebo5 lub bez (ryc. 1D). Johnny Ludvigsson, MD, Ph.D. Jeanette Wahlberg, MD, Ph.D. Rosaura Casas, Ph.D. Linköping University, Linköping Szwecja Wspierany przez stypendia od Barndiabetesfonden (Szwedzka Fundacja Cukrzyca Dzieci), Diabetesfonden (Szwedzka Fundacja Diabetologiczna), Forskningsr?det i Sydöstra Sverige (Rada N aukowa Południowo-wschodniej Szwecji) oraz nieograniczony grant od Diamyd Medical. Formularze ujawnień dostarczone [przypisy: neurolog Wrocław, laryngolog, Stetoskopy dla lekarzy ]
[podobne: humanidas, hipokrates gorzow, apopatram opinie ]

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

0 odpowiedzi na „Wstrzykniecie limfatyczne autoantygenu w cukrzycy typu 1

  1. Take Away pisze:

    Nie bardzo zrozumialem zasade tego

  2. Tan Stallion pisze:

    [..] Cytowany fragment: psycholog w lublinie[…]

  3. Oliwia pisze:

    Wapnia najwiecej ma kapusta

  4. Weronika pisze:

    Article marked with the noticed of: odtrucia alkoholowe[…]

  5. Jester pisze:

    Sugeruje poczytać o nietolerancji i alergiach